U novom izdanju Republičkog zavoda za zaštitu spomenika kulture, pod nazivom „Dokumenti za proučavanje Bogorodičine crkve manastira Gradca“, i ujedno prvoj knjizi novoustanovljene edicije „Dokumenti“, autora dr Dubravka Preradović, dr Vladimir Božinović i dr Dragana Pavlović, prvi put je predstavlja bogata arhivska i dokumentarna građa o Bogorodičinoj crkvi, do sada uglavnom nepublikovana niti razmatrana, među kojom je korišćena i građa iz zaostavštine Milana Zlokovića (fotografije, akvarel manastira Gradac, pisma tokom boravka u Parizu).
Reč je o dragocenom materijalu koji se čuva u zbirkama i fondovima domaćih i inostranih ustanova – pisanim dokumentima, fotografijama, crtežima, akvarelima, itd. U knjizi je detaljno proučena građa nastala od prvih naučnih istraživanja srpskih srednjovekovnih spomenika sedamdesetih godina XIX veka do kraja šezdesetih godina 20. stoleća.
Zadužbina kraljice Jelene iz 13. veka jedan je od prvih spomenika kulture koji je konzerviran i obnovljen po uspostavljanju službe zaštite, nakon Drugog svetskog rata. Kontekstualizacijom neobjavljenog materijala i novim pogledom na dokumentaciju o Gradcu, otvorene su mogućnosti za dalja istraživanja i dobijeni su i novi podaci u prilog poznavanju istorije zaštite na ovim prostorima.
„Vraćam se u Beograd i mislim onda na put za Gradac (u blizini Kraljeva), zadužbinu Kraljice Jelene Anžujske. […] Moj je zadatak ipak više umjetničko-kritičke prirode nego li istorijske. Tek jedan mali istorijski pregled potreban je. Ja sam u Parizu đak Gabriela Millet-a, poznatog vizantologa i pisca o našoj do sada najpotpunijoj knjizi o starim srpskim spomenicima“, beleži Zloković u pismu iz 1922. godine.
