Radničko naselje kvarnerskih brodogradilišta

Godina
1947-1948.
Mesto
Rijeka, Hrvatska
Tip objekta Višestambeni i naselja
Ishod projekta Konkursni rad

Dominacijom socijalnih ideja i aktivnim zalaganjima za prava i poziciju radnika u novom društveno-političkom poretku posle Drugog svetskog rata, širom sveta a tako i u novoj socijalističkoj Jugoslaviji, dominiraju težnje da se radnicima – trudbenicima i pregalnicima – osigura stambeni prostor dostojan njihovih zasluga u obnovi i izgradnji države. To je i vreme korenitih promena koje su bile inicirane procesima urbanizacije, demografskim i socijalnim promenama, posebno naglim povećanjem stanovništva koje iz agrarne prelazi u industrijsku privredu. Nakon rata je usledio period intenzivne planske obnove širom zemlje, prvenstveno vitalnih grana industrije, a tada se sprovodi i rekonstrukcija i obnova ratom devastiranih riječkih brodogradilišta. Zlokovićev konkursni rad za Radničko naselje kvarnerskih brodogradilišta u Rijeci, manje poznat projekat iz posleratnog perioda stvaralaštva koji je sada istraživačima dostupan u Legatu Milana Zlokovića pri Muzeju grada Beograda, otkriva jedan kompleksan koncept zasnovan kako na arhitektonskim rešenjima koji doprinose kvalitetu stanovanja, tako i na planskoj urbanističkoj bazi prema kojoj struktura radničkog naselja za oko 8000 stanovnika dobija odlike i fizionomiju grada – prožimanje privatnog i javnog prostora. Lokacija za naselje je obuhvatala prostor od oko 40 hektara na strmom terenu u zaleđu priobalnog dela Brgudi, uz koji je u južnom delu prolazila i železnička trasa, kao glavna saobraćajna arterija. U ortogonalnu generičku matricu koja stepenasto prati nagib terena inkorporiran je sistem komunikacija (mreža ulica i stepeništa), javnih površina i zelenila, između kojih su grupisane stambene zone – rejoni s više tipova stambenih objekata (jednospratne kuće s dvorištem, stambene zgrade i zgrade za samce) i javni – zajednički sadržaji, kao što su višenamenska dvorana, bioskop, škola i vrtić, zadruga, prodavnice, ugostiteljski objekti, ambulanta, uz svu prateću infrastrukturu.

Pogledajte i druge projekte

Srbija, Beograd
Kralja Milutina 33
1926–1927.
Među više stambenih objekata projektovanih za beogradskog investitora i sopstvenika Josifa Šojata izdvaja se višestambena interpolirana zgrada (stambena zgrada sa najamnim stanovima) u ulici Kralja Milutina 33, kojom je Zloković uneo duh mediteranske profane arhitekture u Vračarski gradski aglomerat, načinivši nekoliko oblikovnih gestova netipičnih za dotadašnju beogradsku arhitekturu.
Srbija, Beograd
1928.
Konkursni rad za zgradu Doma invalida na Malom Kalemegdanu predstavlja jedan manje poznat Zlokovićev projekat iz ranijeg perioda stvaralaštva koji je sada istraživačima dostupan u Legatu Milana Zlokovića pri Muzeju grada Beograda.
Srbija, Beograd
Kraljice Natalije 64
1930–1931.
Stambena zgrada Petra Petkovića, u kojoj se nalazilo predstavništvo firme Opel s prodajnim prostorom, karakteristična je gradska interpolacija koja pored osnovnog uličnog bloka stambene funkcije ima proširenje u nivou prizemlja u drugom delu parcele u kome je predviđena poslovna namena.
Srbija, Beograd
oko 1950.
Konkursni rad za stambenu zgradu činovnika industrijskih preduzeća u Beogradu, od koga su sačuvana dva grafička priloga, predstavlja nepoznat Zlokovićev projekat iz posleratnog perioda stvaralaštva koji je sada istraživačima dostupan u Legatu Milana Zlokovića pri Muzeju grada Beograda.
Srbija, Beograd
oko 1955.
Masovna stambena izgradnja posle Drugog svetskog rata je iziskivala pronalaženje novih modela za bržu i efikasniju gradnju, koji bi bili istovremeno i dovoljno racionalni i arhitektonski razrađeni da pruže komforno stanovanje.